< DagboekMail06 | Begin | DagboekMail08 >

Dinsdag 6-2-07


Naar het dorpje Sawai.

We gaan weer op stap, de koffers zijn hergepakt, we nemen voor 3 dagen bagage mee naar Ceram. Met de bus in 1 uur naar TULEHU waar we in de grote speedboot stappen die ons in 2 uur naar het grote eiland CERAM overzet. In de stad Amahoi gebruiken we eerst de lunch.

Hierna volgt er een prachtige rit van 2 uur over een smalle maar prima asfaltweg, dwars door het oerwoud van Zuid naar Noord Ceram. Links en rechts van de weg ondoordringbare jungle. De stammen van de bomen zijn vaak begroeid met grote klimplanten, luchtwortels en lianen. Op de grond en in de bomen zie je een grote verscheidenheid aan varens, soms met enorme bladeren van meer dan 1 meter.
Asfaltweg door het oerwoud van Ceram
Hier en daar zien mooie bloemen, vaak orchideeën, kans hun kopje buiten het groen te steken. We wandelen een half uur voor de bus uit, dan kun je de bloemen nog beter bekijken en ook af en toe een grote bonte vlinder.
 Wilde Orchidee

Plots slaan we van de weg af en staan we onverwachts weer aan zee bij een kleine aanlegsteiger om weer over te stappen in eenvoudige motorbootjes. In een open lange smalle boot zitten we met ong. 10 man achter elkaar, bijna op de grond, twee aan twee past niet, zo smal is de boot (of onze billen te dik?). Maar het is een prachtige tocht over de vrij rustige zee. We blijven langs de kust varen naar de volgende baai en we zien hoe het oerwoud tegen de rotswanden gewoon doorgroeit en bereiken na een half uur onze uiteindelijke bestemming. Het moslimdorpje SAWAI. Eenvoudige houten paalwoningen in zee en een moskee in het midden. De accomodatie is zeer bijzonder, wij slapen in een vierkant houten gebouw met bamboe wanden waarin 4 kamers zijn, met simpel toilet en koude douche. Zeer gehorig en de planken vloer heeft flinke kieren waardoor je de zee kunt zien en horen.

Ons onderkomen in Sawai

Woensdag 7-2-07


's Morgens ben ik al vroeg wakker, het is nog donker. Ik zet een stoel op het terras aan zee, mijn benen omhoog en zit lekker te genieten van de stilte en de zee. Zachtjes varen een paar longboten uit, even verderop wordt voorzichtig de motor gestart, ze gaan vissen of voorraad halen in de 'bewoonde wereld'. Langszaam wordt het licht en hervat het dorp zijn dagelijkse bezigheden.

Na een vroeg ontbijt loop ik het dorpje in en wordt weer vrolijk van alle kanten begroet. Niemand stoort zich aan een korte Bermuda en een iets te bloot shirtje. Niet alle huisjes staan op palen, op land zijn er smalle betonnen straten. In onze ogen is het arm, maar schijn bedriegt, men heeft alles wat ze nodig hebben. Allereerst de TV, voldoende eten en kleding. Het dorp leeft van de zee en het rijke oerwoud hier pal achter. Ondanks dat het hier altijd boven de 30 graden is is het nu de Durian oogst. Tot ver in de jungle worden de vruchten verzameld. In het dorpje worden de vruchten verwerkt. Men moest het vruchtvlees wat al snel donkerbruin wordt, dan worden er ter grote van een gehaktbal ballen van gedraaid en in een cakevormpje gedrukt. Deze 'cakejes' legt men even te droge in de zon. Zo worden ze verkocht in de stad. De durianschillen worden gewoon in een klein zijriviertje gedumpt. Een ander stroompje is weer opvallend helder, dit is dan ook de wasplaats van het hele dorp. Op dit moment is er moeilijk een leeg wasplekje te vinden. Grote stapels wasgoed worden geborsteld en gespoeld. Anderen wassen het servies van gisteren en kinderen worden gesopt en ondergedompeld. Het is tevens de beste plek om de laatste nieuwtjes uit te wisselen. Men reageert vrolijk op die rare buitenlandse en poseren zelfs voor de fotocamera.

Wasplaats Sawai // Durian cakejes

Ik ga even zitten op een steigertje aan zee en krijg gezelschap van een paar kleine meisjes. Zij constateren dat er aan mijn kettinkje een sandaal (klein slippertje uit China) hangt. Weer een van de vele woorden die nog letterlijk uit de Nederlandse tijd zijn achtergebleven.

Salawai River

Om 9 uur varen we met 2 longboat's langs de kust en verderop de rivier SALAWAI in. We zitten uren in een ongemakkelijke houding op de grond (klein dwars plankje) want als je gaat staan dreigen we onmiddellijk om te slaan. Maar de jungle blijft adembenemend. De loofbomen en sago palmen rijzen weer tot in de hemel en worden soms overtroffen door enorme Yucca's. Bij ons zijn het bekende kamerplanten, een stam met bovenin vertakkingen. We horen wel vogels maar zien slechts een paar riviereenden. Apen komen op heel de Molukken niet voor.

Salawai River

We varen dezelfde weg terug om naar een klein paradise-island te gaan voor de lunch. Een beetje stram stappen we aan land. Ik voel me een beetje Robinson Crusoe op dit onbewoonde eiland. Ik ben al snel mooie schelpjes aan het zoeken en zelfs enorme schelpen aan het verzamelen. We maken er maar een foto van want meenemen kan en mag nu eenmaal niet.

       
Paradise Island
                  
Schelpen rapen en weer achterlaten

We lunchen met meegebrachte rijst, gekookt ei en stukje kip. We snorkelen wat, helaas is het koraal behoorlijk vernield. Als we weer terug racen in de open bootjes worden we de hele tocht overspoeld door het boordwater. Er wordt voorzichtig gemopperd, maar de meesten van ons ondergaan het dapper en lachend. Kletsnat komen we in Sawai terug. De rest van de middag doen we het rustig aan en wordt de tracking van morgen besproken. Een wandeling tegen de berg op in de jungle. We besluiten een keertje over te slaan. We willen niet oververmoeid raken in deze hitte. Er gaan maar 6 mensen mee.

Meer foto's Sawai

Onvergetelijke boottochtjes


< DagboekMail06 | Begin | DagboekMail08 >

Gesponsorde koppelingen