< DagboekMail05 | Begin | DagboekMail07 >

Zondag 4-2-07


In de Cockpit.

Vanochtend is het regenachtig dus doen we het in de ochtend rustig aan want om 11 uur moeten we naar de luchthaven en gaan we Ternate weer verlaten.

Om 12.30 vertrekt ons vliegtuig naar AMBON. We vliegen weer met Trigana Air in een propellor jet met ong 40 passagiers. Bert uit onze groep, (we hebben er twee) vraagt of ik weleens in de cockpit ben geweest. Nee zeg ik, maar zou het wel graag willen. In het Maleis vraagt hij het aan de stewardess en zij weer aan de captain of het goed is. En ja hoor: Komt u maar! Niet te geloven toch!

We hebben nog 1 1/2 uur te vliegen en ik sta een poosje tussen de piloot en de boordwerktuigkundige. Ze maken een vriendelijk praatje en wijzen het een en ander aan, veel zee, een blauwe lucht, een paar wolkjes en in de verte het eiland SANANA waar we een tussenstop hebben.

Ik vraag brutaal of ze een stoel hebben om de landing te mogen meemaken, en ja hoor, deze wordt uitgeklapt tussen beide heren in. Het is een klein toestel, ik heb het idee dat het nog met de hand bestuurd en bediend moet worden.
 De korte landingsbaan

Ik vind het echt geweldig! Door Arcadia is ons verteld dat we niet naar Banda mogen vliegen omdat de landingsbaan te kort en te steil is, te veel ongelukken. Als ik dit tegen de piloot vertel zegt hij, this one is shorter en very dangerous. Nou prima hoor, mij maakt het niet uit, dood ga je toch wel een keer! Heerlijk al die adrenaline! Het tweetal zet geroutineerd het toestel met gierende en rokende remmen aan de grond.

In een kwartier worden wat goederen en passagiers verwisseld.

De landings/startbaan is zo kort omdat er aan het eind een historisch woonhuis staat dat de eigenaar niet wil verkopen. Voor het opstijgen taxiën we naar het uiterste puntje, je merkt dat de mannen wat gespannen zijn en daar ga tie dan. In volle vaart stuiven we op het woonhuis af en echt op het allerlaatste moment gaan we los en scheren over het dak van het huis en de palmbomen!

Poeh, poeh, toch nog even een hartverzakking!!

Ik krijg wat te eten en een drankje en men vraagt of ik rook. Nee zeg ik verbaasd, but i don't mind if you do! Daar moeten ze gelukkig om lachen. We zien rechts het eiland BURU en links CERAM en dan AMBON, waar we een wat relaxtere landing hebben. Zo heb ik 1 1/2 uur in de cockpit mogen doorbrengen en werd lachend en ook wel een beetje jaloers door mijn reisgenoten begroet. Gelukkig had Frans al een handje sigaren bij de hand, deze werden met veel thank you's door Captain & Co aanvaard.

Ambon

Op AMBON is het stralend weer en boven de 30 graden. Debby stelt ons aan Yannes voor die haar de komende 2 weken gaat assisteren. Met de bus rijden we in 1 uur naar de stad Ambon waar ons hotel is. In de stad heb je moslim en christen wijken die op dit moment redelijk met elkaar kunnen samenleven. Tijdens een wandeling was de oorlog van zo'n 5 jaar geleden nog goed zichtbaar. Er wordt veel gerenoveerd en herbouwd, maar ze zijn nog lang niet klaar.

Maandag 5-2-07


Rondom Ambon Stad.

Debby, die in Ambon stad is geboren gaat ons vandaag op eigen terrein rondleiden. Met de bus rijden we de berg op via smalle en heel steile hellingen van zeker 15 a 18 graden. Langs vriendelijke huisjes met veel plantjes. We maken een foto bij het grote bronzen beeld van MARTHA CHRISTINA TIAHAHU, een vrijheidsstrijdster van het eerste uur. Samen met haar vader, die een medestander was van PATTIMURA vocht zij tegen de Nederlanders. Zij is al op 18-jarige leeftijd overleden.

Martha Christina Tiahahu

Hoger tegen de berg in het dorpje Soya ligt een mooi protestants kerkje. Het ziet er zeer vredig uit maar verbergt een zeer bloedige geschiedenis. Tijdens de laatste oorlog werd het in 2001 door de moslims aangevallen en volledig platgebrand. Minstens 12 dorpelingen vonden de dood. Het kerkje is inmiddels heel mooi herbouwd en in december 2005 weer heropend. In de bijruimte gaat Debby er eens goed voor zitten en verteld ons het drama van de laatste oorlog. Ze vertelt over het verraad (van beide kanten), de branden en de vele verliezen van mensenlevens, officieel zegt men 9.000 maar het ware aantal wordt geschat op 20.000 doden. Volgens ons is het helaas weer de aloude strijd van macht (politiek) en godsdienst. Gelukkig is de situatie nu rustig en er is een soort broederschap afgesloten tussen beide partijen, die goed wordt nageleefd. De herbouw en de renovatie is in volle gang, maar het zal nog jaren duren voor dat alles weer hersteld is.

Emanuëlkerk // Glaasje Tjendol

We wandelen bergafwaarts langs vriendelijke huisjes en in de schaduw nemen we een glaasje Tjendol bij een stalletje.

We bezoeken het SIWA LIMA MUSEUM waar de historie van Ambon is samengebracht. Houtsnijwerk en Ikat weefwerk, een ingerichte kamer van de Radja en diverse oude kledingstukken.

De natuur buiten de stad is overweldigend. De enorme bomen lijken een strijd te voeren om boven elkaar uit te groeien, Hoge bananenplanten en andere grote fruitbomen zoals jackfruit, durian, mango, zuurzak. Hierlangs rijden we naar een idyllisch restaurantje aan zee, onder hoge bomen. Daar horen wij dat het een duikschool is met daarbij een losmen met nette slaapkamers. Ik kan de duikers thuis dit mooie plekje wel aanbevelen!

Later in de stad samen met Mieke in de betjak naar het Internetcafé. Het heeft een uur geduurd om een klein berichtje te versturen. Zoveel traagheid is bijna niet op te brengen!

Meer foto's Ambon

Betjaks


< DagboekMail05 | Begin | DagboekMail07 >

Gesponsorde koppelingen