< DagboekMail01 | Begin | DagboekMail03 >

Dinsdag 30-01-2007


Na een heerlijke nachtrust zit ik nu om 7 uur op het balkon/terras met op 50 m afstand de zee. Daar had ik gisteravond geen idee van. Het is stralend zonnig weer, zo'n 28 graden en een zacht briesje uit zee. Heerlijk! Het 7 uur (later als in Nederland) tijdsverschil zijn we nu al vergeten.

Dolfijnen

Bij tienen zaten we al weer in een bootje op zee om in 45 min. naar het eilandje BUNAKEN te varen. Hier bij dit duik- en snorkelparadijs hebben we weer eens ons hart op kunnen halen. 't Is al weer een paar jaar geleden dat we zo een mooi snorkelplekje hadden. Koraal in vele kleuren en vormen en kleurrijke visjes daar tussendoor. Toen we weer op de boot waren om even uit te rusten spotte er iemand DOLFIJNEN in de verte. Eerst denk je nog, ja dat zal wel, maar toen zagen we ze zelf ook. Er waren nog 2 mannen van ons aan het snorkelen, maar die hadden helaas even pech gehad, want de kapitein vaarde richting dolfijnen. En toen gebeurde het echt! Een tiental kwam onze kant op en zwommen en sprongen met ons mee, steeds dichter bij. Aan de andere kant ook een stel, het zullen er minstens 50 zijn geweest. Een enkeling maakte een sprong op 2 meter van de boot. Ik heb mijn ogen uit gekeken en ook steeds foto's gemaakt! Zullen er best een paar gelukt zijn. Was echt helemaal kicken, dit hadden we nooit verwacht. Voor ons kan deze vakantie nu al niet meer stuk.

Op het eilandje Bunaken werd een warme lunch bereid in een heel simpel keukentje, uiteraard met vers gebakken vis.

Bunaken

Het is hier echt een paradijsje voor duikers en rustzoekers. De terugweg ging met een rotvaart over de hoge golven, je moest je echt goed vasthouden, maar iedereen vond het geweldig, Toppie, Toppie, allemaal! Dat is weer het voordeel van dit soort reizen, zeurpieten en mopperpotten zullen nooit zoiets boeken.

Lekkere vis?

's Avonds weer in een groot visrestaurant aan zee gegeten. In een open ruimte, lekker windje. Het eten zag er goed uit, veel soorten vis en kip. Alles met en donker sausje overgoten, je weet dus nooit precies wat je eet. Men is hier gewend alles van de vis te gebruiken, behalve de ingewanden. De koppen liggen er in stukken dus gewoon tussen. Ik had al een doorgesneden kop van een bokking op de rand van mijn bord liggen, laat maar! Even later rolde er een soort knikker van mijn lepel, hè, dat voelt een beetje week, even omdraaien en ja hoor, het vissenoog keek me een beetje glazig aan! Toen toch maar alleen rijst en groenten gegeten. Gezellig nog een uurtje nagetafeld en gedanst bij lifemuziek. Hein uit onze groep bleek een goede zangstem te hebben.


< DagboekMail01 | Begin | DagboekMail03 >

Gesponsorde koppelingen