< DagboekMail09 | Begin | Opmerkingen >

Dinsdag 12-02-08, Wandelen rond La Fortuna.

De regen klettert met pijpestelen op ons afdak. Reden te meer om vandaag maar eens rustig op gang te komen . In de loop van de ochtend klaart het op en besluiten we met 5 personen naar de La Fortuna Catarata (waterval) te lopen. Een kilometer of 5 lopen we omhoog. Vlak voor de waterval worden we overvallen door een plensbui.

In het eettentje hebben we voor het eerst lekkere koffie (zoals thuis) gedronken. We zijn daar even blijven hangen, want 2 personen wilden nog wel even verder om de hoge, smalle waterval van 73 m te zien

We zijn terug met een grote boog om het plaatsje La Fortuna heengelopen en we weten nu ook zeker dat de toekans hier nog vrij rondvliegen. We hebben ze zien rond vliegen en hoog in de bomen kunnen zien.

Op de terugweg in La Fortuna een uurtje geïnternet. We zullen toch zeker wel een 15 km hebben gewandeld vandaag.

Toekan

Woensdag 13-02-08, Tortuguero.

We moeten vanochtend vroeg vertrekken, het is 5 uur rijden om aan de kust van de Caribische Zee te komen. Als we daar zijn worden onze koffers voor 2 dagen opgeslagen in een hotelkamer en gaan we verder met handbagage voor 2 dagen in een open taxiboot.

Het is stralend weer en we genieten op de stille rivier, met aan weerskanten uitbundige groene planten en bomen.

Na een uur varen kunnen we aanvallen op een heerlijke lunch, dat wil er om half 2 wel in. We hadden echt trek gekregen.

Na nog 2 uur varen komen we bij het dorpje Tortuguero. Onze lodge staat pal aan de zee. De witte golven lokken, maar er wordt hier niet gezwommen, te gevaarlijk.

Het dorpje Tortuguero is klein en zeer eenvoudig. Je wandelt door de hoofdstraat op donker lavazand. Er zijn wat souvenir winkels en een paar hotels/lodges. De plaatselijke bevolking woont in houten huizen, vaak op palen. Dit dorp valt onder het populaire park Tortuguero, dat 19.000 hectare beslaat. Hier zijn de nestgebieden voor de zeeschildpadden. Duizenden schildpadden verschijnen hier jaarlijks om hun eieren te leggen. Maar helaas niet in februari, ze zijn al vertrokken en komen pas weer in juni terug.

      
Uitzicht vanaf balkon Kapelletje Tortuguero

Donderdag 14-02-08, varen en wandelen in de regen

Om 06.15 uur varen we in een open bootje door kanalen en rivieren. Op de oevers groeit het regenwoud hoog en met een overdaad aan diverse kleuren groen en soms met bijzondere bloemen. We zien wat apen, o.a. een lichtbruine slingeraap en de bekendere brulapen, diverse leguanen, wat vogels waaronder de toekans die hun typische ochtend-geluiden laten horen. (lijkt een beetje op kikkers). We krijgen een enorme hoosbui op ons kop, ´t is ook niet zo gek dat alles hier zo groen is. We krijgen 3 rivier-schildpadjes te zien, maar die moeten wel eerst gelokt worden met stukken brood.

Als we om 9.15 uur terug zijn staat het ontbijt al klaar.


|
 rivierschildpad

Hierna besluiten we maar weer een wandeling te maken door het park. Hiervoor moeten we laarzen huren, dat niet veel goeds voorspeld.

We wandelen 2 1/2 uur omdat we weer eens verdwaald zijn en ploegen door zeer zompige modderpaden. We zijn weer doorweekt door tropische regenbuien. Daar hadden we wel even flink balen van, vooral omdat er nauwelijks, buiten al het groen, iets te zien was.

 Hercules Beetle

´s Middags is het amper droog geweest. De ene stortbui volgde de andere plensbui al snel op.

´s Avonds erg goed gegeten in een Italiaans restaurantje.

Vrijdag 15-02-08, In de schoolbus naar Porto de la Viejo.

babykaaiman

Om half 8 was het prachtig weer en we vaarden met de taxiboot 2 uur terug door de rivier, we zagen een luiaard en een baby-kaaiman.

We haalden de koffers op en moeten dan nog 5 kwartier rijden om naar Porto de la Viejo te komen.

 luiaard

Dit keer met een oude gele schoolbus. Zonder vering en een claxon die spontaan begint te toeteren en na een aantal wanhopige pogingen van de chauffeur pas weer te bedaren is.

Het hotel ligt buiten het dorp, is eenvoudig, maar ligt in een mooie grote tuin en er is een groot zwembad. We lopen naar het dorpje, een beetje haveloos, maar wel veel toeristen, veelal oudere hippies en backpackers.

Zaterdag 16-02-08, wandelen in La Cahuito.

Om 7.15 nemen we met 6 personen een taxi (tegen Amsterdamse taxiprijs) naar het 20 km verderop gelegen natuurpark La Cahuito. We wandelen 8 km door het regenwoud langs de zee. Het is gelukkig droog en we lopen langs kleine strandjes met overhangende palmbomen. Helaas is de lucht niet blauw genoeg voor het ideale plaatje, maar het is er wel mooi.

Whiteface monkey's

We komen een groepje witkopaapjes tegen die brutaal om eten bedelen, terwijl de bananen volop aan de planten hangen. We zien de heremietkreeften schichtig in hun holletjes verdwijnen en prachtige kobaltblauwe heel grote vlinders met een zwarte rand voorbij vliegen, helaas willen deze niet even poseren voor de camera, maar wij hebben ze wel gezien en vinden dat heel bijzonder.

Strand Porto de la Viejo

Terug nemen we de bus en kunnen direkt doorrijden naar het dorp om te lunchen.

De rest van de middag wat bij het zwembad gehangen en 's avonds lekker gegeten in een restaurant waar een life band reggae muziek speelde en zong.

Zondag 17-02-08, naar hoofdstad San José.

Vanochtend samen ontbeten bij een heel gezellig reggae restaurantje (een grote bokaal yoghurt met vers fruit en muesli) en wat langs het strand en door Porto de la Viejo gewandeld.

Het was nog steeds bewolkt maar als we om 12.00 uur voor de laatste keer de bus in moeten staat de zon stralend aan de hemel en is het tropisch heet.

De laatste 50 km rijden we door het regenwoud, vrij hoog in de bergen. De dichte planten en bomen groeien dit keer langs steile berghellingen omhoog, schitterende varens en palmvarens, planten met enorme bladeren, bomen met soms bijzondere bloemen. Op een enkele plek heeft de dunne laag aarde het begeven en is er een stukje oerwoud naar beneden gekomen. We komen 4 1/2 uur later in de hoofdstad San José aan waar we een goede kamer krijgen in het hotel van de tennisclub.

Het is de laatste avond en dus dineren we met elkaar in de stad en we bedanken Natascha voor de reisbegeleiding met de gebruikelijke envelop.

Maandag 18-02-08, terugreis.

Om 13.45 uur vertrekken we weer met Continental Airlines naar de thuishaven Houston waar we overstappen in de comfortabele 767-400. Vandaar vertrekken we met een kleine vertraging om 19.30 uur naar Amsterdam. Waar we de andere dag dinsdag, 19-02-08 om 11.40 uur (plaatselijke tijd) landen. Was nog even spannend want de koffers waren een uur zoek vanwege een interne fout. Onze groep kreeg uiteindelijk toch hun koffer, maar minstens 1 andere mevrouw had pech en moest een serie formulieren in gaan vullen om de koffer nagezonden te krijgen.

Nabeschouwing.

Al jaren wilden we, na 7 keer Azië, eens wat meer van de andere kant van de wereld zien en ervaren. Het is Midden-Amerika geworden vanwege de Maya-cultuur in Guatamala, de onbekendheid van Honduras en Nicaragua en verwachtingsvol naar de flora en fauna van Costa Rica.

In zijn totaliteit hebben we weer een mooie reis gemaakt, maar dit keer wel met een paar kanttekeningen. Het mooiste is als er van de 4 weken toch wekelijks 1 echt hoogtepunt te beleven valt. Toppers waren er direkt al in de 1e week, de Pacaya met zijn gloeiende lava en de kleurrijke markt van Chichicastenango. Daarna verliep het goed, maar wel wat gesapiger en minder afwisselend.

Ik miste het onderdoorlopen van de Pulhapanzak Waterval. Dit zou moeilijk zijn door gladheid en grote rotsblokken en ik wilde ook de 3 jonge mensen die het wel deden niet belemmeren. Achteraf was dit heel goed te doen geweest. Later de beklimming van de Cerro Negro. In een sumiere uitleg wordt vermeld en verteld: 's morgens heel vroeg in 5 kwartier in een open truck op onverharde weg. Dan steil omhoog in los lavazand en dan weer snel naar beneden, rennen of surfend. Dit bleek achteraf een goede bus te zijn en een niet te steil lavapad naar boven, dan prachtig uitzicht en schitterende afdaling! Een gemiste kans door onduidelijke voorlichting. Als de reisleider deze reis vaker maakt of bekend is met land en situatie kan hij/zij je persoonlijk raad geven.

Als laatste blijkt er bij de Cano Negro excursie (Costa Rica) altijd veel dieren te spotten zijn. Bij vorige excursies hadden we ervaren dat je veel 'kans' hebt om wat te zien maar in de praktijk helaas niet gebeurde. Daarom waren we wat terughoudender, maar met wat meer uitleg zouden we zeker meegegaan zijn. Jammer, maar helaas!

Wat betreft Costa Rica waren onze verwachtingen wellicht te hoog gespannen. We weten dat het er vaak regent (het is er niet voor niets zo groen), maar we hadden het in februari minder verwacht. Het land is behoorlijk toeristisch en in vergelijking met de vorige 3 landen vrij duur. De belangrijkste trekpleisters van Costa Rica hebben we niet gezien, met name de gifkikkers, de zeeschildpadden, de krokodillen of kaaimannen. De toekans wel, maar hoog in de bomen.

Al met al denken we in de toekomst niet snel weer te reizen met Sawadee. Zij plaatsen vaste reisleiders daar waar het hen uitkomt, dus ook in landen waar ze nog nooit geweest zijn. Ons commentaar richt zich dus op de organisatie en niet zo zeer op de reisleiding, zij heeft haar werk goed gedaan. Wij willen graag een reisleider met kennis van en betrokkenheid met het land, dat hebben we bij onze voorgaande reizen altijd zo ervaren. De reizen zijn te duur om dit aan het toeval over te laten.

Marina en Frans


< DagboekMail09 | Begin | Opmerkingen >


Gesponsorde koppelingen