< DagboekMail08 | Begin | DagboekMail10 >

Coati's (Witsnuitneusbeertjes) bij Lake Arenal

Zondag, 10-02-08, douane (in)formaliteiten Costa Rica.

Was even schrikken van de wekker om 4.00 uur vanochtend, want om 5.00 uur al in de bus om de eerste ferry van 6.00 uur te halen. We tuffen richting Costa Rica en zijn om 9.30 uur bij de grens. Ziet er allemaal beter uit als de voorgaande grensposten, nette bankgebouwen en grote Duty Freeshop, Nicaragua uit was dus geen enkel probleem.

Maar in Costa Rica liep even anders! Er slingerde zich een rij wachtende mensen links en rechts om het douanegebouw. Eén voor één moest je langs het loket voor een stempel. Zou zeker een halve dag gaan duren. Stomverbaasd en mopperend sloten we ons aan. Natascha, die zelf 3/4 van deze reis ook voor het eerst maakt en begeleid, ging op zoek naar snellere mogelijkheden.

Na een kwartier kwam ze terug met een echte patjepeeër, grote mond en veel armgebaren. Hij zou ons wel even met kleine groepjes van 4 man (8 $ per persoon) begeleiden. Alleen de eersten moesten betalen en de rest van ons mocht dan ineens door.

Toen wij aan de beurt waren bracht hij ons een stukje naar voren en wees de weg naar het glazen gebouw waarin het krioelde van mensen en waar het 'belangrijke' stempel gezet moest worden. Dat moest je gewoon zelf doen, dus met wat gedrang en 'permisso' weten we door onze lengte en grote voeten door te dringen in het glazen gebouw. Nu weer in de rij voor dat ene loket waar steeds anderen zich naar voren wisten te wurmen. Op een gegeven moment werd er geroepen dat zwangeren voorrang kregen. Dan snap je het wel! Alle vrouwen naar voren, ik dus ook! Weer de hele rij doorelkaar. Toen ging er een tweede loket open, bij het hierop volgende gedrang kwam Frans weer bijna achteraan te staan.

Uiteindelijk heeft het 2 uur geduurd tot we er allemaal door waren en even op adem konden komen in het restaurant.

En daar was ook de patjepeeër weer! Met veel bombarie wilde hij nu 15 x 8 $. Maar Natascha liet zich niet van de wijs brengen en hield hem aan de afspraak van 4 x 8 $. Hij volgde ons druk scheldend en gebarend naar de bus. Onze nieuwe buschauffeur, die hem ook aanbevolen had, zei lakoniek, als hij te lastig wordt bel ik wel even de politie. Daar moet hij niets van hebben, hij is toch maar een illegaal uit Nicaragua!

We hebben nog even tijd gehad om het nieuwe geld te wisselen en gaan dus weer over op de Colones 1,50 euro is +/- 1000 colones. Maar in Costa Rica wordt net zo vaak met Dollars betaald.

Nu krijgen we even haast want vanmiddag willen we nog een wandeling maken in een park dat na 3 uur geen nieuwe bezoekers meer toelaat. Dus in 1 uur naar het volgende hotel, snelle incheck en direkt door, met lunchpakket, naar het Nationale Park Rincon de la Vieja. Dit park bestaat uit 2 vulkanen, de 1672 m hoge Santa Maria en de 1896 m hoge Rincon de la Vieja.

Bubbelende modderpoel

We wandelen 2 uur tussen de oneindig hoge bomen op de vulkaanhelling en komen diverse kolkende bronnen tegen, o.a. een kokende bron met helder water maar ook mocca-bruin pruttende modder en zwavelbronnen van wit-grijze blubber. De laatste schijnt goed te werken als schoonheidsmasker!? Weer een kans voorbij laten gaan! We horen de apen en de vogels, maar ze laten zich weer niet zien.

Het hotel is goed, in een mooi park met lux zwembad en een bar. Maar we blijven hier maar 1 nacht.

Maandag 11-02-08, Hoogseizoen in Costa Rica.

Rustig aan vanmorgen want we vertrekken pas om 10.00 uur. De eerste 2 uur is het landschap afwisselend maar erg droog.

Costa Rica is een stuk westerser als de voorgaande 3 landen. De wegen zijn beter en de huizen langs de weg zijn goed onderhouden. Maar helaas ook een stuk toeristischer. We lunchen bij een Duitser die hier een goedlopend restaurant annex bakkerij is begonnen, met braadworst en appelstrudel op de menukaart!

Lake Arenal

De bergen om ons heen worden steeds groener en met kleurrijke bloemen. We rijden langs het grote Lake Arenal met mooie uitzichtpunten en naderen de beroemde Vulkaan, de 1633 m hoge El Arenal die nog dagelijks grote rookpluimen en lava uitstoot. Soms gepaard gaande met luide knallen of een diep gerommel. Maar helaas er hangt al 14 dagen een grote wolk tot halverwege de vulkaan. De bus moet een paar keer stoppen vanwege grote groepen Coati's (neusbeertjes), grappige dieren met hun spitse snuitjes en de lange staart recht omhoog. (foto bovenaan)

Na incheck in een eenvoudige lodge in het luxere toeristenstadje La Fortuna gaan we, tegen beter weten in, toch maar wandelen naar het uitzichtpunt halverwege de vulkaan.

Hiervandaan kun je tegen de avond de konstant stromende en roodgloeiende lavastroom bekijken. Dit is voor mij wel het echte regenwoud omdat het hier ook vochtig is en een beetje regent. Het pad is netjes gebaand en slingert zich via hoge trappen naar beneden en weer omhoog langs de berg. We verdwalen en beetje maar zijn toch net op tijd voor het donker word bij het uitzichtpunt waar de bus ons opwacht.

We hebben witkop apen gezien en 2 grote zwarte Crested Guan´s (vogels). Uiteraard is er van de lava niets te zien vanwege de dichte bewolking boven ons.

                                                                        El Arenal 

Voor morgen zijn ons vele excursies aangeboden, spannende zoals raften en canopy, luxe warmwaterbaden en boot en wandeltochten waar we weer 'kans' maken veel dieren en vogels te zien. (Gezien de grote toeristenstroom geloven we daar niet meer in). Gemiddeld kosten ze 100 $ voor ons tweeen. We haken even af en gaan ons morgen zelf maar vermaken.

Voor meer foto's Costa Rica.


< DagboekMail08 | Begin | DagboekMail10 >


Gesponsorde koppelingen