< Mail18 | Begin | Mail20 >


16-04-2002, dinsdag

Vandaag doen we de SASAK-TOER. Eerst reden we naar het pottenbakkersdorp BANYUMULEK waar ons wat over het bakproces werd uitgelegd om ons daarna in de hal langs de resultaten te leiden in de hoop dat we veel kochten. Is natuurlijk niet zo praktisch, je stopt geen supergrote aardewerk potten in je koffer.

Daarna nog wat traditioneel weefwerk bekijken in SUKARARA, erg mooi, maar wat moet je in Nederland met al die lappen met gouddraad ingeweven?

We zijn verder gereden naar het zuiden om te lunchen in het kleine plaatsje KUTA (Lombok) aan het strand. Later hebben we wat verderop gezwommen in zee.

Hier was wel mooi wit zand, bij ons hotel ligt van dat donkergrijze lavazand, is niet vuil maar toch niet zo uitnodigend om daar je handdoek op uit te spreiden. Het zwemmen was wel lekker, maar we werden werkelijk horendol van de sarongverkoopsters, die waren wel zo fanatiek en bleven maar op hoge toon de lappen en T-shirts opdringen. Echt heel irritant en brutaal.

We waren blij dat we na 3 kwartier weer in de bus zaten om een stukje terug te rijden naar het originele SASAK-dorpje RAMBITAN SADE.

Dat was weer een cultuurschok. Op een kluitje stonden zo'n 150 rieten huisjes met grasdaken (alang-alang) voor zo'n 500 mensen. Er werd al vol verwachting naar ons uitgekeken, maar vooral naar onze pennen, snoepjes en ronduit bedelen om geld. Erg gnant en opgelaten voelden we ons. We waren toch min of meer verplicht het hele rondje af te lopen want je wilt ook niet onbeleefd zijn. Het was allemaal wel schoon, dan bedoel ik nergens afval, maar zeer primitief. Vloeren van aangestampte koeienstront en geen meubilair, de keuken was alleen een open vuurtje in de hoek van de kamer.

De sasak huisjes hebben een aparte vorm, vooral de rijstschuur (Lumbung). Maar door al die consternatie om ons heen heb ik nauwelijks foto's gemaakt. Was eigenlijk blij dat we na een donatie bij de uitgang weer veilig de bus in mochten. Waar in het zeker een kwartier stil was, ieder met zijn eigen gedachten. De gids zei dat de mensen daar best gelukkig waren, maar daar was voor ons niets van te merken.

Als een vorm van compensatie kwam ons wat verderop een bruidsstoet tegemoet. Traditioneel in Balinese stijl en kleding werd het bruidspaar omringd door familie. Met een begeleidende dansgroep waren ze op weg naar de plaats waar de huwelijksceremonie zou worden voltrokken. We zijn snel uitgestapt voor wat foto's en video. De bruid (met hoofdtooi) en bruidegom dragen een goud-rood jasje. Ze is wel mooi, maar kijkt niet blij. Gelukkig was de stemming daarna ook weer wat opgeklaard. Wij kunnen toch de wereld niet veranderen!




< Mail18 | Begin | Mail20 >

Gesponsorde koppelingen