< Mail09 | Begin | Mail11 >


03-04-2002, woensdag.

08.00 uur sightseeing vandaag in de omgeving. Naher heeft eerst een zakenrondje geprobeerd naar een weverij en een houtsnijwerkfabriekje, maar als je bedenkt wat we al gezien hebben op dit gebied is Sumatra allemaal wat kleinschaliger, wat natuurlijk ook zijn charme heeft. Er wordt in alle bedrijfstakken nog heel veel handwerk verricht. Helaas zijn de meeste reizigers al behoorlijk verwend (wij ook). Er wordt heel wat afgereisd, er is dus nauwelijks iets gekocht.

We reden verder door de heuvels en door de Harrau Vallei met prachtige panorama's. Er wordt op de velden druk gewerkt, nog steeds op de ouderwetse manier met karbouwen (waterbuffels) en handkracht. Maar de boeren zijn wel rijk, ze kunnen het zich permitteren om 1x per jaar naar Mekka te gaan op bedevaart (dan zijn ze Hadji) en 9000 gulden armer.

We hebben weer over een marktje gewandeld en zijn toen naar het PAGARRUYUNG PALEIS gereden. De puntdaken van dit bijzondere paleis symboliseren de hoorns van karbouwen. Het was in de oorlog rond 1948 verwoest door de Nederlandse KNIL. Maar het is weer helemaal in originele staat herbouwd. Een imposant gebouw in Minangkabouwstijl.

 

MINANGKABAUERS zijn trouwens een heel bijzonder volkje. Hier zijn nl. de vrouwen de kostwinner en zorgen de mannen voor het huis en het eten. Maar de kinderen worden weer door een broer opgevoed.

's Middags tussen de rijstvelden een originele Indische rijsttafel gegeten, voor ons lekker pittig en zeer herkenbaar, maar de meesten zaten helaas met lange tanden te eten: Wat is tahoe? en nog nooit gehoord van Timpeh, en reboeng (bamboescheuten) ook al afgekeurd en dat gado-gado koud moet worden gegeten snappen ze ook maar niet. Maar niemand zat echt te klagen, ze aten (2 personen) gewoon witte rijst met suiker!

Daarna naar een dorpje gewandeld, waar een watermolen koffie maalt. Maar helaas de eigenaresse had de zaak wat vroeger gesloten, dus geen versgebrande koffie vandaag.

Op de terugweg even gepauzeerd bij een hoge en zeer steile waterval en daarna naar het hotel terug waar we om 17.00 uur aankwamen. Na het diner naar een Sumatraanse dansvoorstelling, in de stijl van de Minangkabau, herkenbaar vooral aan de hoofdtooien van de vrouwen, de puntige hoofdtooi in de vorm van een karbouwenhoorn. Kun je nagaan hoe stil het hier is, we waren met 11 personen de enige bezoekers. Later kwamen er nog 4 personen binnen. De dansers en danseressen maakten er toch een mooie show van en de muziek was ook melodieus en zeer ingetogen, niet zo slaapverwekkend eentonig als de barongdans op Bali.

 





< Mail09 | Begin | Mail11 >

Gesponsorde koppelingen