< Mail02 | Begin | Mail04 >

27-03-2002, woensdag.

Vandaag een "vrije" dag, maar gelukkig is die ook erg leuk ingevuld.

Om 10 uur zijn we lopend naar het dorp gegaan waar een grote markt was. Hier werd natuurlijk de gebruikelijke hoeveelheid groenten en fruit aangeboden maar we zagen ook veel goedkope kleding, en heel veel kramen met 2e hands kleding, volgens mij komen die allemaal uit de koffers van de toeristen die ze voor deze "arme" mensen hebben meegebracht.

Na de lunch zijn we met de bus naar het nabij gelegen dorpje Peceren gereden. We hebben wat rondgewandeld en een origineel bewoond BATAK -longhouse bezocht. Je staat er versteld van hoeveel makke schapen er in een hok gaan en hoe primitief mensen in 2002 nog kunnen leven. Het longhouse bestaat van binnen uit 1 grote, sombere ruimte met lage afschermingen waarin ieder gezinnetje zijn privruimte heeft van ong. 30 m2. Hierin wordt ook gekookt, TV gekeken en geslapen. In dit huis wonen ongeveer 30 mensen verdeeld over 8 gezinnen. Maar van toiletstank zullen ze geen last hebben, want dat doen ze gewoon in de kali (rivier).

Er staan ook nog heel oude BATAK-huizen, maar door geldgebrek moeten deze steeds vaker worden gesloopt. Er kwam een fietser langs met een grote box achterop. Dit bleek de plaatselijke ijsjes-verkoper te zijn.

Daarna zijn we via een ongelooflijke slechte weg het dal ingereden waar we gezwommen hebben in een bijzonder zwembad. Het water kwam rechtstreeks uit de vulkaan en was zeer fosforrijk (zwavel). Er waren wel 10 verschillende bassins met water van div. temperaturen van warm tot zeer warm. Ook de douches kwamen rechtstreeks uit de rotsen. Al met al was het zeer verkwikkend en echt alle spierpijnen waren verdwenen. Die oudere kerels in de groep (zijn er maar 3) deden me een beetje aan de film Cocoon denken, je zag ze inderdaad een beetje jonger worden.

Na het diner hebben we weer eens ouderwets de slappe lach gehad, zal proberen het te vertellen: Gea, een leuke vrouw van mijn leeftijd, stond op ons terras om wat te vragen over haar mobieltje. Een van die oudere mannen van 2 huisjes verderop, die toch al wat moeilijk loopt, kwam nu strompelend ons tuinpad opgelopen. Hij vertelde een nog al onduidelijk verhaal over een badkamerdeur die op slot zat en dat het eigenlijk al te laat was, maar de nood was nog zeer hoog. Je snapt het al, proet-proet en wilde op ons toilet. Dat kun je natuurlijk niet weigeren. Maar zodra hij op de pot zat hingen wij al slap tegen de deurpost. Toen hij na 5 min. naar buiten kwam keek hij zeer opgelucht, maar hij zei weer dat het toch te laat was geweest. We hielden ons goed, maar toen hij het pad afliep keken wij alle drie tegelijk, ietwat gebukt in de richting van het probleemgebied (zijn pantalon), dit was zo'n stomme reactie dat we weer slap hingen van de lach, maar toen mocht het nog niet, hij was nog te dichtbij. Overigens was het toilet netjes en zijn broek ook. Moest nog wel even aan Dagmar denken, die zei eens met haar deftige stemmetje: Als Marina grote pret heeft gaat het meestal over poep en pies. Had ze toch gelijk.




< Mail02 | Begin | Mail04 >

Gesponsorde koppelingen